Изложба је замишљена као просторно и визуелно искуство које се састоји од две целине: инсталације постављене у изложбеном простору и видео пројекције у биоскопској сали. Кроз пажљиво одабрана и минималистичка средства изражавања – светлост, боју и покрет – ауторка ствара амбијент који подстиче дубљу перцепцију и унутрашњу концентрацију код посетилаца.

У центру пројекта је концепт телесног сећања, представљен као тихо и често невидљиво присуство које носи и трансформише искуства, а да се нужно не изражава директно или наративно. Рад отвара простор за суптилна и интимна стања, омогућавајући њихово снажно, али ненаметљиво искуство.

Тања Балаћ овим концептом наставља своје дугогодишње уметничко истраживање, које више од три деценије повезује лична искуства са ширим темама као што су присуство, рањивост и тишину...